Ένα σου γέλιο μου ραγίζει την καρδία
η παράληψη , οι άγνοια , η αδιαφορία
όλα αυτά με πνίγουν δεν μου αφήνουν οξυγόνο.
Έχουμε γίνει τόσο εγωιστές ,
γραφουμε μονο για μας μόνο για τα δικά μας θεματα
τα καθημερινά τα προσωπικά.
Όμως τελικα νομίζω όλοι το έχουμε ανάγκη
είναι στη φύση μας , αναπόφεκτο γεγονός
η άρνηση στην αποδοχή απλά το καθυστερεί.
Όλοι κρύβουμε μέσα μας εγωισμό
και ολονών ο εγωισμός πονάει'
τους φίλους-κοντινούς και μακρινούς-
την οικογένεια -αντιπαθητικη κι αγαπητή-
τον γείτονα, τον συνάδελφο.
Είναι στη φύση του ανθρώπου να πληγώνει.
η παράληψη , οι άγνοια , η αδιαφορία
όλα αυτά με πνίγουν δεν μου αφήνουν οξυγόνο.
Έχουμε γίνει τόσο εγωιστές ,
γραφουμε μονο για μας μόνο για τα δικά μας θεματα
τα καθημερινά τα προσωπικά.
Όμως τελικα νομίζω όλοι το έχουμε ανάγκη
είναι στη φύση μας , αναπόφεκτο γεγονός
η άρνηση στην αποδοχή απλά το καθυστερεί.
Όλοι κρύβουμε μέσα μας εγωισμό
και ολονών ο εγωισμός πονάει'
τους φίλους-κοντινούς και μακρινούς-
την οικογένεια -αντιπαθητικη κι αγαπητή-
τον γείτονα, τον συνάδελφο.
Είναι στη φύση του ανθρώπου να πληγώνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου